Dyskografia

Choralis Passeris, polska muzyka na wiolonczelę i smyczki.

Anna Wróbel, Camerata Vistula

choralis passeris, okladka

 

 

Płyta zawiera osiem pięknych, polskich utworów napisanych w oryginale lub zaaranżowanych na wiolonczelę i kwintet smyczkowy. Najstarszy utwór – „Scena dramatyczna” Antoniego Stolpego – utwór nasycony emocjami, niezwykle romantyczny, genialny, choć napisany przez zaledwie 17-letniego kompozytora. „Serenada” wiolonczelowa Mieczysława Karłowicza, w opracowaniu Andrzeja Wróbla na kwintet smyczkowy. Piękny utwór napisany dla przyjaciela Karłowicza – wiolonczelisty Zygmunta Butkiewicza. Butkiewicz jest moim wiolonczelowym pradziadkiem, albowiem był on profesorem Arnolda Rezlera, a Arnold Rezler z kolei uczył mojego profesora – Andrzeja Wróbla.

Na płycie znalazła się też odkryta po 100 latach (nie wiadomo, czy na pewno w całości!) „Suita” Witolda Maliszewskiego. Utwór napisany około 1910 r., podczas pobytu kompozytora w Odessie. W 1925 r. Maliszewski wysłał tę „Suitę” na konkurs kompozytorski im. Adama de Smita do Paryża i tam, utwór ten zdobył pierwszą nagrodę! Jednak na swoją premierę czekał aż do roku 2010, a na premierę fonograficzną do 2015!

Utwory współczesne to dzieła napisane specjalnie dla mnie! Jeden z nich – „Moliendo cafe, fantazja wenezuelska” napisał mój brat, znakomity kompozytor Piotr Wróbel. Jest to wiązanka popularnych melodii wenezuelskich, oczywiście ubrana autorsko w bardzo ciekawe harmonie i efekty sonorystyczne!

„Choralis Passeris”, czyli Wróblowy Chorał. Utwór tytułowy dla całej płyty, skomponowany na moje zamówienie w 2014 r. przez niezwykłego muzyka Krzysztofa Herdzina. Utwór utrzymany w charakterze średniowiecznych chorałów z medytacyjnymi melizmatami wiolonczeli. Połączenie tradycji z nowoczesnością!

Spis utworów:

1. Mieczysław Karłowicz – Serenada

Witold Maliszewski – Suita na wiolonczelę i kwintet smyczkowy

2. Aria

3. Serenada

4. Romans

5. Walc

6. Antoni Stolpe – Scena dramatyczna

7. Krzysztof Herdzin – Choralis Passeris

8. Piotr Wróbel – Moliedno cafe, fantazja wenezuelska.

Anna Wróbel – wiolonczela

Camerata Vistula

Nagrano w Studio S-1 Polskiego Radia, 24-27 listopada 2014

Zbigniew Kusiak – reżyser dźwięku

DUX 1220

World Premiere Recording

Płyta powstała dzięki pomocy finansowej STOART. Bardzo dziękuję za pomoc!

Logo_STOART

Acte Préalable AP0333

Henryk Melcer Trio

Opis

Henryk Melcer-Szczawiński (1869 – 1928), pianista, kompozytor, pedagog, dyrygent. Uczeń Rudolfa Strobla, Zygmunta Noskowskiego, a także Teodora Leszetyckiego. Sam nauczał m.in. w Konserwatorium Warszawskim, Helsińskim, Lwowskim oraz Wiedeńskim. Koncertował w Austrii, Niemczech, na Ukrainie oraz Węgrzech. Prowadził Łódzkie Towarzystwo Muzyczne oraz Polski Klub Artystyczny. Kierując Operą w okupowanej przez Niemców Warszawie, sprzeciwiał się wystawianiu niemieckich sztuk.

W roku 1895 na Konkursie Kompozytorskim i Pianistycznym im. Antona Rubinsteina w Berlinie zdobył – jedyną przewidzianą regulaminem konkursu kompozytorskiego – nagrodę za Koncert fortepianowy nr 1 e-moll, Trio fortepianowe g-moll oraz dwa utwory z Trois morceaux caractéristiques B-dur, jak również III nagrodę na konkursie pianistycznym.

W roku 1904 na warszawskim konkursie kompozytorskim na operę do libretta opartego na treści poematu Antoniego Malczewskiego Maria zdobył II nagrodę.

W ramach twórczości kameralnej, skomponował cztery utwory, z czego jeden – Kanon na wiolonczelę, skrzypce oraz pianino – zaginął. Pozostałe trzy tworzą nagranie niniejszego albumu.

Wykonanie

Natalya Zubko – fortepian

Joanna Okoń – skrzypce

Anna Wróbel – wiolonczela

Lista utworów

1. Trio na fortepian, skrzypce oraz wiolonczelę, G minor, Op. 2;

2. Sonata na fortepian oraz skrzypce, G maior;

3. Dumka na skrzypce oraz fortepian (parafraza utworu Stanisława Moniuszki).

Wytwórnia

ActePrealable, 2014

 

A. Kulikowski - Koncerty

Aleksander Kulikowski – Koncerty

Opis

Urodziłem się w Wilnie 12-IX-1915

Moim pierwszym nauczycielem muzyki był ojciec. Mając kilka lat rozpocząłem naukę gry na fortepianie, nieco później na wiolonczeli i innych instrumentach. W roku 1934, po ukończeniu gimnazjum, wstąpiłem do Konserwatorium w Wilnie na wydział fortepianu, który ukończyłem po czterech latach. W 1939, będąc w Związku Radzieckim w Leningradzie, zostałem przyjęty do Wyższej Szkoły Muzycznej na wydział kompozycji i dyrygentury. Wydział ten ukończyłem w 1944. Od września tegoż roku pełniłem funkcję asystenta w klasie kompozycji i polifonii u prof. Steinberga. Swoje obowiązki łączyłem jednocześnie ze studiami aspiranckimi. W tym czasie napisałem szereg drobnych utworów na fortepian i inne instrumenty – Trio smyczkowe, Kwartet smyczkowy, kilka utworów kameralnych na klarnet i obój z fortepianem, I Koncert fortepianowy, Suitę orkiestrową (na tematy ludowe różnych narodów), Symfonię, dwa Poematy symfoniczne i pieśni. W kwietniu 1946 przyjechałem do Warszawy i od września tegoż roku zacząłem pracować w szkole muzycznej im. Fryderyka Chopina jako wykładowca przedmiotów muzycznych (zasad muzyki, harmonii, kontrapunktu). W 1949… [z życiorysu pisanego ręką kompozytora, przytoczonego przez prof. Andrzeja Wróbla w opisie do albumu].

Wykonanie

Anna Wróbel – wiolonczela

Łukasz Borowicz – dyrygent

Polska Orkiestra Radiowa

Lista utworów

CD 1

1. Koncert skrzypcowy (1950 – 51)

2. Poemat symfoniczny „Na jeziorze Genezaret” wg Ewangelii św. Mateusza (1965)

CD 2

1. Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (1972)

2. II Koncert Fortepianowy (1965)

Nagranie

Studio S-1 PR, 13-14 lutego 2014 r.

Wytwórnia

Polskie Radio, 2014

Recenzja: http://longplayrecenzje.blox.pl/2014/11/Aleksander-Kulikowski-Koncerty-2014.html

World Premiere Recording

Les Larmes – polskie miniatury wiolonczelowe

Opis

Les Larmes to płyta wyjątkowa na mapie polskich wydawnictw fonograficznych. Zostały na niej zarejestrowane utwory, których wykonania – w wielu wypadkach – miały miejsce jedynie za życia ich kompozytorów, w XIX lub na przełomie XIX i XX stulecia. Muzyka stanowi znakomity dokument popularności kameralistyki, stylów kompozytorskich i wykonawczych tamtego czasu. Daje możliwość poznania twórców utworów przeznaczonych na wiolonczelę i zarazem wybitnych polskich wiolonczelistów takich jak Aleksander Wierzbiłłowicz, Henryk Konrad Adamus, Samuel Kossowski, Henryk Waghalter, Karol Skarżyński i dopełnienia wiedzy na temat Zygmunta Noskowskiego, Marii Szymanowskiej, Ignacego F. Dobrzyńskiego czy Ludomira Różyckiego. W stylowym wykonaniu młodych warszawskich artystów muzyka ta nabiera blasku i pozwala odkrywać nie dość rozpoznane karty polskiej kultury muzycznej.

Wykonanie

Anna Wróbel – wiolonczela

Mariusz Dropek – fortepian

Lista utworów

1. A. Wierzbiłłowicz – Walc

2. H. K. Adamus – Chant sans paroles

3. Z. Noskowski – Burleska

4. I. F. Dobrzyński – Les Larmes (Łzy)

5. M. Szymanowska – Serenada

6. S. Kossowski – Souvenir de Chopin

7. H. Waghalter – Gawot

8. W. Aloiz – Romans

9. A. Rutkowski – Nokturn

10. L. Różycki – Serenada op. 1, nr 1

11. L. Różycki – Nokturn op.1, nr 2

12. K. Skarżyński – Polonez

Wytwórnia

wwMusic, 2011

Patronat medialny

II Program Polskiego Radia

World Premiere Recording

Płytę można nabyć bezpośrednio u mnie, pisząc na adres wrocella@gmail.com 

 

 


Aleksander Kulikowski – Suita na wiolonczelę i fortepian

Opis

Postać skromnego Aleksandra Kulikowskiego przybliżają jedynie wspomnienia jego uczniów oraz oficjalne dokumenty składane w zatrudniającej go szkole, czy Związku Związku Kompozytorów Polskich. A zatem kim był Aleksander Kulikowski?

[…]

Ja miałem szczęście chodzić na lekcje harmonii i kontrapunktu do Profesora Kulikowskiego w grupie, która chyba wyjątkowo dobrze rozumiała jego wielkość. Oczywiście na tyle dobrze, na ile była zdolna taką silną osobowość zrozumieć. Pamiętam, że mimo niechęci do uczęszczania na szkolne zajęcia, na lekcje harmonii i kontrapunktu chodziłem zawsze z ochotą. Nawet pomimo faktu, że profesor bardziej chwalił kolegę niż mnie! […] Ten kolega to kolejny uczeń, który na moją prośbę napisał kilka słów wspomnień o Profesorze – Stanisław Moryto, Rektor Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, sam będący wybitnym kompozytorem:

[…] Nigdy nie limitował poświęcanego nam czasu. Dla nas (pomimo że egzystował na marginesie życia muzycznego) był autorytetem. Jego twórczość w tym czasie totalnie lekceważono jako staroświecką i konserwatywną. Ostracyzm krytyki i środowiska kompozytorskiego, zdominowanego przez licznych koryfeuszy awangardy, dla których było wszystko – festiwale, koncerty, wyjazdy zagraniczne, zamówienia ministerialne, nagrania radiowe i płytowe oraz wydawnictwa muzyczne – znosił z niezwykłą godnością. Podziwiałem go, gdy z olbrzymim trudem i determinacją, ale i wewnętrzną wiarą w wartość swojej twórczości, czynił starania o jej prezentację na swoim koncercie autorskim [z opisu autorstwa prof. Andrzeja Wróbla, załączonego do albumu „Aleksander Kulikowski – Koncerty”].

Wykonanie

Anna Wróbel – wiolonczela

Mariusz Rutkowski – fortepian

Wytwórnia

Dux, 2007

World Premiere Recording

Tu można posłuchać fragmentów Suity.

Recenzja: http://longplayrecenzje.blox.pl/2015/02/Aleksander-Kulikowski-Utwory-instrumentalne.html


Antoni Stolpe – Scena dramatyczna na wiolonczelę i kwintet smyczkowy

Wykonanie

Anna Wróbel – wiolonczela

Camerata Vistula – kwintet smyczkowy

Wytwórnia

Pro Musica Camerata, 2003

World Premiere Recording

Tutaj zaś znajduje się strona całkowicie poświęcona polskiemu kompozytorowi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *